Felix De Clercq at The Wunderwall

Felix De Clercq at The Wunderwall

In ons huidige internettijdperk lijkt het geen vanzelfsprekende keuze om vandaag de dag voor schilderkunst te kiezen. Maar als jonge kunstenaar neemt Felix De Clercq de vrijheid om elk thema te benaderen, hij schildert en tekent zijn omgeving bij elkaar.

Het werk hinkt op twee gedachten. Enerzijds vist hij in de poel van de (kunst)geschiedenis: hij laat hij zich inspireren door de volkse folklore kunst, beschouwt de Georgische kunstenaar Niko Pirosmani als één van zijn leermeesters en herkent zich in de verhalen van Gerard Reve. Anderzijds haakt hij in op de realiteit, hij schildert het landschap van zijn leven: autobiografische elementen verweeft hij met scènes uit de populaire beeldcultuur van Netflix. Die beelden zijn niet eenduidig, ze bestaan in een context. Hij isoleert en verstilt ze, om ze zo schilderkundig te onderzoeken. Hij schenkt een ander soort aandacht aan alledaagse beelden en ensceneert de dingen zoals hij ze waarmeent, in boeken of op tv.

De Clercq vertrekt vanuit de traditie van de primitieve of naïeve kunst, maar het werk an sich is allesbehale naïef. Pretentieloos en ongekunsteld misschien? De verbeelding is belangrijk, realiteit maar een perceptie.